RSS Feed

Category Archives: ΘΡΗΣΚΕΙΑ

«Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ» – συζήτηση με τον Π. Παυλίδη

«ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ» – ΕΚΔ. ΠΟΛΙΣ

του Π. Μουρουζίδη

13/10/2013, εφημερίδα ΠΡΙΝ

«ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ»
του Στ. Ζουμπουλάκη, εκδ. Πόλις

b185814Η ανίχνευση των αντιφάσεων ανάμεσα στη φυσιογνωμία και τη στάση των δρώντων υποκειμένων, έχει νόημα στο βαθμό που η ανάδειξή τους συντείνει στην ανασύνθεση αυτών των υποκειμένων και στον επαναπροσδιορισμό της στάσης τους.
    Στην προκειμένη περίπτωση, η αντιφατική στάση της Εκκλησίας και των εκπροσώπων της στην πολιτικη συγκυρία (βλ αντικρουόμενες δηλώσεις Αμβρόσιου – Παύλου για τη ΧΑ), έχει νόημα στο βαθμό που ο χαρακτήρας και η φυσιογνωμία του υπό διαμόρφωση αντιφασιστικού μετώπου απευθύνεται, εκτός από την αριστερή αμφισβήτηση, και στο δημοκρατικό ριζοσπαστικό δυναμικό.
    Το βιβλίο του Στ. Ζουμπουλάκη «Χρυσή Αυγή και Εκκλησία» από τις εκδόσεις Πόλις, αποτελεί μία συλλογή άρθρων που αφορούν κυρίως την αντιφατική σχέση Εκκλησίας και Χρυσής Αυγής. Αποτελεί μία προσπάθεια να προσεγγιστούν και να ερμηνευτούν, από δημοκρατική θρησκευτική σκοπιά, οι λόγοι για τους οποίους, παρά τα όσα τραγικά έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια με αποκορύφωμα τη δολοφονία του Π. Φύσσα, η Εκκλησία τηρεί ουδέτερη, στην καλύτερη περίπτωση, στάση απέναντι στην εγκληματική δράση της ναζιστικής οργάνωσης. Read the rest of this entry

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΔΕΩΔΕΣ: ΜΕΤΑΞΥ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

Κοινωνικό ιδεώδες: μεταξύ θρησκείας και επιστήμης

του Περικλή Παυλίδη

περιοδικό ΟΥΤΟΠΙΑ, αρ. τεύχους 55, 2003, σελ. 119-137

Η θρησκεία ως μορφή της συνείδησης1

       Ο Φ. Ένγκελς ορίζει τη θρησκεία ως  «άμεση και συναισθηματική αντανάκλαση της συμπεριφοράς και της στάσης γενικά των ανθρώπων απέναντι στις φυσικές και κοινωνικές δυνάμεις, που είναι γι’ αυτούς ξένες αλλ’ όμως κυριαρχούν απάνω τους»2.

        Πρόκειται για την αντανάκλαση στη συνείδηση μιας στάσης απέναντι σ’ αυτές τις δυνάμεις, η οποία τις εκλαμβάνει ως απόλυτα κυρίαρχες, ως αναπόφευκτα κυρίαρχες δυνάμεις. Η υποταγή του ατόμου στις δυνάμεις   αυτές είναι τόσο ισχυρή ώστε οι τελευταίες να προβάλλουν ως υπεράνω κάθε φυσικής πραγματικότητας –σχέσης-αλληλεπίδρασης, ως δυνάμεις υπερφυσικές.

         Ειδοποιό γνώρισμα της θρησκευτικής συνείδησης είναι λοιπόν η πίστη στην ύπαρξη υπερφυσικών δυνάμεων-υπερφυσικής πραγματικότητας, η οποία βρίσκεται εκτός και υπεράνω κάθε φυσικής κατάστασης  (υπεράνω χώρου, χρόνου, αλληλεξαρτήσεων, γένεσης, φθοράς, γίγνεσθαι, εξέλιξης)  και η οποία καθορίζει απόλυτα το φυσικό κόσμο. Read the rest of this entry

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΩΣ ΜΟΡΦΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

του Δημήτρη Πατέλη

περιοδικό Ουτοπία, Νο 34, 1999, σελ. 99-123

Η θρησκεία ως μορφή κοινωνικής συνείδησης.

Δ. Πατέλης

Στις μέρες μας όλο και πιο έντονα προβάλλει στο προσκήνιο η θρησκεία. Γίνεται λόγος για «θρησκευτική αναγέννηση» για θρησκευτική μόδα, για επάνοδο της πίστης, για «δίψα για Θεό» κλπ. Τα ΜΜΕ προβάλλουν τη θρησκευτικότητα ως θέαμα, εντεταλμένοι ιδεολόγοι «προβλέπουν» πολέμους πολιτισμών, τους οποίους ανάγουν σε θρησκευτικούς πολέμους, ενώ οι θρησκευτικοί ταγοί μας προτρέπουν επικά σε κινήσεις «πίσω ολοταχώς»[1]…Eίναι όντως η θρησκεία εκείνη η αιώνια διαχρονική αξία από την οποία πρέπει να αγκιστρωθούμε για να αποκτήσουμε ταυτότητα και υπαρξιακό νόημα; Ποια είναι η θέση και ο ρόλος της θρησκείας στο κοινωνικό γίγνεσθαι; Mπορεί άραγε η θρησκεία να θεωρηθεί θεμελιώδες κεκτημένο του σύγχρονου πολιτισμού, καθοριστικής σημασίας για τη δυναμική της ανάπτυξής του; Τα ερωτήματα αυτά χρειάζονται επιστημονική προσέγγιση και εδώ η συμβολή των κεκτημένων της επιστήμης είναι αποφασιστική. Read the rest of this entry

ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Πηγή: Λένιν Άπαντα, τόμος 12 σελ. 142-147, Σύγχρονη Εποχή

 

Β.Ι.Λένιν

Β.Ι.Λένιν

Όλη η σύγχρονη κοινωνία είναι θεμελιωμένη πάνω στην εκμετάλλευση των τεράστιων μαζών της εργατικής τάξης από μια μηδαμινή μειοψηφία του πληθυσμού, που ανήκει στις τάξεις των γαιοκτημόνων και των κεφαλαιοκρατών. Η κοινωνία αυτή είναι δουλοκτητική, γιατί οι «ελεύθεροι» εργάτες, που όλη τους τη ζωή δουλεύουν στο κεφάλαιο, «έχουν δικαίωμα» μόνο σε τόσα μέσα ύπαρξης όσα είναι απαραίτητα για τη συντήρηση δούλων που παράγουν κέρδος, για την εξασφάλιση και την διαιώνιση της κεφαλαιοκρατικής δουλείας.

Η οικονομική καταπίεση των εργατών προκαλεί και γεννάει αναπόφευκτα κάθε είδους πολιτική καταπίεση, κοινωνική ταπείνωση, εξαγρίωση και συσκότιση της πνευματικής και ηθικής ζωής των μαζών. Οι εργάτες μπορούν να πετύχουν περισσότερη είτε λιγότερη πολιτική ελευθερία με σκοπό τη διεξαγωγή του αγώνα για την οικονομική τους απελευθέρωση, καμιά όμως ελευθερία δε θα τους απαλλάξει από την αθλιότητα, την ανεργία και την καταπίεση, όσο δε θα έχει αποτιναχτεί η εξουσία του κεφαλαίου. Η θρησκεία είναι μια από τις μορφές πνευματικής καταπίεσης, που παντού και πάντοτε βάραινε τις λαϊκές μάζες, τις τσακισμένες από την αιώνια δουλειά για τους άλλους, την ανέχεια και τη μοναξιά. Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: