RSS Feed

Category Archives: ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΠΕΝΤΕ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΑΛΛΙΩΣ

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ;

Τάσος Κατιντσάρος, Πάνος Κοσμάς, Νίκος Μαντέλας, Κώστας Μάρκου, Κυριάκος Μπουρμπουχάκης, Θοδωρής Παναγιωτόπουλος, Αφροδίτη Παπαναστασίου

Δεν ειπώθηκε τυχαία ότι ζούμε στην εποχή των τεράτων. Μετά το αισχρό ξεπούλημα του «Όχι», οι πρώην «αντιμνημονιακοί» ευρωκομμουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ βγαίνουν στη σκηνή ως μεταλλαγμένα μνημονιακά τέρατα. Τώρα, το σύνθημα της μαχητικής διαπραγμάτευσης, «ούτε ρήξη ούτε υποταγή» εμφανίζεται ως γλοιώδης υποταγή στους δανειστές. Το «καμιά θυσία για το ευρώ», ως πάση θυσία στο ευρώ επί των εργατικών πτωμάτων. Read the rest of this entry

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ; ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ Π. ΠΑΥΛΙΔΗ

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ – Π. Π»ΚΩΝ/ΝΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ / ΜΑΡΞ-ΕΝΓΚΕΛΣ-ΛΕΝΙΝ-ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ

_Οι Μαρξ-Ενγκελς, έχουν δώσει πλήθος στοιχείων ως προς τη δράση των Μπακούνιν και Νετσάγιεφ και την πρακτόρικη-προβοκατόρικη ταχτική τους. Πρόσφατα, δημοσιογράφος απογευματινής εφημερίδας παρουσίασε το Νετσάγιεφ ως μαρξιστή, τον οποίο μάλιστα είχαν ως πρότυπό τους οι «Ερυθρές Ταξιαρχίες» στην Ιταλία αποδίδοντας έτσι στο μαρξισμό την «ιδεολογία της τρομοκρατίας». Ο Νετσάγιεφ βεβαίως ήταν πράκτορας της «Οχράνας» του Τσάρου της Ρωσίας και μαζί με τον Μπακούνιν είχαν ιδρύσει τη «Μυστική Συμμαχία», η οποία σκοπό της έχει την είσοδο μελών της στη «Διεθνή Ενωση Εργατών», με σκοπό την υπονόμευση και διάλυσή της. Ενώ ταυτόχρονα δρούσαν αυτοτελώς με μορφές πάλης την ατομική τρομοκρατία, τις δολοφονίες πολιτικών, τη διάπραξη άλλων εγκλημάτων του κοινού ποινικού δικαίου.
 *
Τα κείμενα που τους αποκαλύπτουν γράφτηκαν από τους Κ. Μαρξ και Φ. Ενγκελς με τη συνεργασία του Π. Λαφάργκ. Ολη η εργασία τους τυπώθηκε σε φυλλάδιο στο Λονδίνο και το Αμβούργο τον Αύγουστο του 1873.

Read the rest of this entry

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

του Βασίλη Λιόση (*)

Αναγκαία η συσπείρωση δυνάμεων ενάντια στο φασιστικό έκτρωμα

Ο φασισμός αποτελεί μια πολιτική έννοια που έχει προκαλέσει κατά καιρούς πλήθος συζητήσεων και αντιπαραθέσεων. Υπάρχουν διαφωνίες για τον ορισμό του, για το ποια η σχέση του με την αστική δημοκρατία, για το αν επιτάσσει νέα τακτική από την πλευρά του επαναστατικού φορέα. Οι διαφορετικές προσεγγίσεις ήδη σημειώθηκαν από τη δεκαετία του 1920 στους κόλπους της Κομμουνιστικής Διεθνούς (ΚΔ).

Η παρουσίαση των διαφορετικών οπτικών θα απαιτούσε πολύ χρόνο κι ένα εκτενές κείμενο. Θα επικεντρώσω, λοιπόν, σε δυοζητήματα που επηρέασαν για μεγάλο χρονικό διάστημα την πορεία του κομμουνιστικού κινήματος και άρα και του εργατικού στην περίοδο του μεσοπολέμου. Αναφέρομαι α) στις απόψεις που ταύτιζαν το φασισμό και την αστική δημοκρατία και β) στο σχήμα του σοσιαλφασισμού. Read the rest of this entry

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ

Νίκος Γουρλάς – Δημήτρης Τσίτκανος

10/02/2013, εφημερίδα ΠΡΙΝ

leger2Η ηρωική απεργία του μετρό που πυροδότησε ένα νέο κύμα κλαδικών και επιχειρησιακών εργατικών αγώνων, οι οποίοι αυτή τη φορά δεν περιμένουν τις ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ για να ξεσπάσουν, ο αγώνας των ναυτεργατών, αλλά και η είσοδος στους αγώνες και άλλων λαϊκών στρωμάτων, όπως οι αγρότες, είναι γεγονότα που δείχνουν ότι βαδίζουμε προς μια κλιμάκωση της ταξικής αντιπαράθεσης για την ανατροπή της επίθεσης, με νέα, ποιοτικά χαρακτηριστικά, με νέες απαιτήσεις, δυνατότητες αλλά και κινδύνους.

Απέναντι σε αυτή την προοπτική, η τρικομματική συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, το μνημονιακό καθεστώς των ΕΚΤ-ΕΕ-ΔΝΤ και το κεφάλαιο απαντούν με μια αντιδημοκρατική κλιμάκωση του αυταρχισμού, κηρύσσοντας κάθε μαχητική απεργία ως παράνομη και καταχρηστική, ενώ καταφεύγουν όλο και πιο συχνά στο όπλο της επιστράτευσης. Την ίδια στιγμή, η εκτίναξη της ανεργίας δυναμώνει το αντιδραστικό όπλο της οικονομικής βίας, ενώ οι καθεστωτικές δυνάμεις, αδύναμες να δώσουν θετική προοπτική, εκμεταλλεύονται και αξιοποιούν τις υπαρκτές δευτερεύουσες αντιθέσεις και ανταγωνισμούς μέσα στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα για συμμαχίες και για κατακερματισμό των αγώνων. Read the rest of this entry

Η ΤΡΙΠΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΕΜΠΡΟΣ ΜΑΣ

απόσπασμα τοποθέτησης του Σταύρου Μαυρουδέα σε εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με θέμα

«Τέλος οι αφηγήσεις της καταστροφής – Μόνη προτεραιότητα η ανατροπή της

Η Αριστερά απέναντι στη Χούντα ΕΕ-ΔΝΤ-Κεφαλαίου»

Αγρίνιο. 6-2-2013

Ομιλητές: Α.Αλαβάνος, Στ. Μαυρουδέας, Π.Σωτήρης

……….Με βάση τις προηγούμενες εκτιμήσεις μία τριπλή καταστροφή βρίσκεται εμπρός μας:

  • Καταστροφή της χώρας
  • Καταστροφή του εργατικού και λαϊκού κινήματος
  • Καταστροφή της Αριστεράς

Η καταστροφή του εργατικού και λαϊκού κινήματος

neo-arnitiko-rekor-gia-tin-anergia-1-315x236Η Μνημονιακή στρατηγική έχει σαν οργανικό στοιχείο την καταστροφή του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Η επιτυχία της – είτε σύντομα είτε αργά – προϋποθέτει τη διάλυση των εργατικών και λαϊκών συλλογικοτήτων και αντιστάσεων. Ήδη έχουν γίνει σημαντικά βήματα με την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και «κινεζοποίηση». Η έκρηξη της ανεργίας (ήδη πάνω από 25%) – μια παράμετρος που δεν απασχολεί καθόλου την Μνημονιακή στρατηγική, παρά τα κροκοδείλια δάκρυα, και αντίθετα είναι εξαιρετικά χρήσιμη γιατί συμπιέζει τους μισθούς – συμβάλλει επιπλέον στην αποδυνάμωση των συνδικάτων και των μαζικών οργανώσεων (μάλιστα ένα ζήτημα που πρέπει να δει ουσιαστικά η Αριστερά και το εργατικό κίνημα είναι η οργάνωση των ανέργων). Η εξατομίκευση και φασιστικός κίνδυνος (δηλαδή η δημιουργία αντιδραστικών συλλογικοτήτων) είναι σημάδια αυτής της επερχόμενης καταστροφής. Read the rest of this entry

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

του Κώστα Τζιαντζή

28/10/2012, εφημερίδα ΠΡΙΝ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

Το 2003, ο Κώστας Τζιαντζής είχε επεξεργαστεί ένα ανέκδοτο κείμενο τριών σελίδων με τίτλο «Πρόταση για το Εργατικό Κομμουνιστικό Πρόγραμμα της Εποχής μας». Πίστευε  πως οι επαναστάτες, εξαιτίας και των επερχόμενων, δεν μπορούν παρά να διασχίσουν τη διαδρομή για το κομμουνιστικό κόμμα στο νέο αιώνα, με σπουδή και συλλογικότητα, με αυτοπεποίθηση και γνώση. Κάτω από τον τίτλο, με ψιλά γράμματα, υπήρχε η υποσημείωση: «Το παρελθόν δεν είναι νεκρό, δεν είναι καν παρελθόν… Ουίλιαμ Φόκνερ»

Tο νέο εργατικό κομμουνιστικό πρόγραμμα περιέχει δύο κατηγο­ρίες ζητημάτων που βρίσκονται σε ενότητα αλλά και σχετική αυτοτέλεια μεταξύ τους: Πρώτο, τη «βα­σική αντικειμενική αφετηρία» του και δεύτερο τη «βασική πολιτική του κατεύθυνση». Read the rest of this entry

«Ο ΤΣΕ ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»

«Ο ΤΣΕ ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»

Δ. ΚΑΛΤΣΩΝΗ – εκδ. ΤΟΠΟΣ

Τα αυθεντικά κείµενα του Τσε και οι πρόσφατες, αποκαλυπτικές δηµοσιεύσεις χειρογράφων του, αποτέλεσαν το υλικό βάσει του οποίου ο πανεπιστηµιακός ∆ηµήτρης Καλτσώνης ανατέµνει τη σκέψη του Ερνέστο Γκεβάρα. Οι αναλύσεις τού Τσε για το σύγχρονο κράτος και οι προσεγγίσεις του για την επανάσταση, τους δρόµους που οδηγούν σε αυτή και τους τρόπους µε τους οποίους διεξάγεται, αποκτούν σήµερα ένα εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Περισσότερο επίκαιρες είναι όµως οι θεωρητικές κρίσεις του Γκεβάρα για το σοσιαλιστικό κράτος, την πρώην Σοβιετική Ένωση, το ρόλο των εργαζοµένων και της δηµοκρατίας στη σοσιαλιστική κοινωνία.

Σήµερα, 45 χρόνια από τη δολοφονία του, το βιβλίο αυτό µας εντάσσει µε συστηµατικό τρόπο στη µελέτη της θεωρίας και των προβληµατισµών του εµβληµατικού επαναστάτη. Read the rest of this entry

ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΔΙΑΣΠΑΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ;

του Οδυσσέα Πραξιάδη

24/09/2012, από τον «Εργατικό Αγώνα»

Κάποιος(οι) σχεδιάζει(ουν) τη διάσπαση των συνδικάτων;

Πρόσφατα «αλιεύσαμε» στη διαδικτυακή «θάλασσα» ένα κείμενο του Αντώνη Δραγανίγου –στελέχους του ΝΑΡ–  με τον τίτλο  «Ο Λένιν και η Διεθνής για τα συνδικάτα».  Το κείμενο αυτό είχε γραφτεί στην εφημερίδα ΠΡΙΝ στις 15/11/09, αλλά είναι αλήθεια ότι μας έκανε εντύπωση η επαναδημοσίευσή του σε ιστοσελίδα, αυτή την πολύ κρίσιμη περίοδο.

Το κείμενο υποτίθεται ότι πραγματεύεται την άποψη του Λένιν και της Κομμουνιστικής Διεθνούς (εφεξής ΚΔ) σχετικά με την ενότητα του εργατικού κινήματος. Ο Αντώνης Δραγανίγος (ΑΔ) υποστηρίζει, ανάμεσα στα άλλα, ότι: α) το έργο του Λένιν «Ο “Αριστερισμός” παιδική αρρώστια του κομμουνισμού» κακοποιήθηκε από το ρεφορμισμό και χρησιμοποιήθηκε για να καλύψει τη συμβιβαστική του πολιτική, β) ο «Αριστερισμός» γράφτηκε σε ιδιαίτερες συνθήκες υπονοώντας ότι σήμερα δεν έχει εφαρμογή, γ) η ΚΔ δε θεωρούσε πολιτικό ατόπημα τη διάσπαση των συνδικάτων και ότι αυτή (η διάσπαση) δεν είναι θέση αρχής, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να εφαρμοστεί σήμερα στο εργατικό κίνημα. Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: