RSS Feed

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΥΜΒΟΛΟ

6/11/2011, εφημερίδα ΠΡΙΝ

 ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΥΜΒΟΛΟ

Τελευταίο «αντίο» υπό τους ήχους της Διεθνούς

 Πολλές εκατοντάδες αγωνιστές της Αριστερός, φίλοι και άνθρωποι που τον γνώρισαν και εμπνεύστηκαν από τον Κώστα Τζιαντζή, το δάσκαλο, σύντροφο και φίλο μας, τον συνόδευσαν την Πέμπτη το μεσημέρι στην τελευταία του κατοικία. Μάτια βουρκωμένα και μακρές σιωπές που πλημμύρισαν τον χώρο όταν ακούστηκε και η τελευταία νότα της Διεθνούς εξέφρασαν τον απέραντο θαυμασμό μας για έναν άνθρωπο που η δράση, η σκέψη και η συνολική παρουσία του τον τοποθετούν στις πιο εμβληματικές μορφές της κομμουνιστικής Αριστεράς.

Ο Κώστας άφησε την τελευταία του πνοή στις 6 το πρωί της Τρίτης 1ης Νοεμβρίου, του μήνα που σημάδεψε κι άλλες φορές τη ζωή του. Πέθανε στα 63 του χρόνια, πριν καν συμπληρωθούν δυόμιση μήνες αφότου έγινε γνωστή η αρρώστιά του.

Με αφορμή το θάνατό του ανακοινώσεις εξέδωσαν όλες σχεδόν οι οργανώσεις της ελληνικής Αριστερός, υπογραμμίζοντας το ήθος του και την τεράστια συμβολή του στην υπόθεση της επανάστασης (ΝΑΡ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, ΕΚΚΕ, Κομμουνιστική Ανανέωση, ΕΕΚ, ΚΚΕ (μ-λ), Συνασπισμός, ΔΗΚΚΙ, ΣΥΡΙΖΑ Ηλείας, ΚΟΕ και επίσης η Πρωτοβουλία για την δημιουργία Ανεξάρτητης Ταξικής Εργατικής Κίνησης). Ανακοίνωση εξέδωσε και το γαλλικό Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα. Συλλυπητήρια στην οικογένειά του και τους συντρόφους του έστειλαν οι μαρξιστές διανοούμενοι Κονστάντσο Πρέβε από την Ιταλία και ο Ερίκ Τουσέν από το Βέλγιο. Πολλές ήταν και οι τιμητικές αναφορές στον Τύπο (Αυγή, Ελευθεροτυπία, Καθημερινή, Δρόμος κ.α.). Ο Στάθης, από τη στήλη του στην Ελευθεροτυπία αποχαιρέτησε τον Κώστα, γράφοντας το όνομά τον και δίπλα το σφυροδρέπανο πάνω από το σκίτσο του ναυτίλου. Ο Θανάσης Καρτεράς από τη στήλη του στην Αυγή μεταξύ άλλων έγραψε: «Και ξαφνικά συνειδητοποιείς μέσα στη θλίψη της απώλειάς τον πόσο μεγάλη τύχη ήταν που τον γνώρισες. Που μίλησες, χάρηκες, λυπήθηκες, πάλεψες μαζί του σε δύσκολους καιρούς και σε μαύρα χρόνια». Στις επόμενες σελίδες παρατίθενται αποσπάσματα από τους επικήδειους και από τις ανακοινώσεις. Άλλα άρθρα που έχουν φτάσει στην εφημερίδα θα δημοσιευτούν στα επόμενα φύλλα.

Το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα (ΝΡΑ) της Γαλλίας αναφέρει στην ανακοίνωσή τον για το θάνατο του Κώστα Τζιαντζή: «Ήταν καθοριστική η συνεισφορά του στη δημιουργία του πολιτικού χώρου που παίζει σημαντικό ρόλο αυτή την περίοδο των κινητοποιήσεων και της αξιοθαύμαστης αντίστασης του ελληνικού λαού απέναντι στον πραγματικό κοινωνικό πόλεμο που επιχειρούν εναντίον του η κυβέρνησή  σας και οι εργοδότες. Συμπαραστάτης στον αγώνα σας, το ΝΡΑ (Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα) σας στέλνει την απόλυτη αλληλεγγύη του.»

Μία ταραχώδης κι απρόβλεπτη ζωή που ξεκίνησε από ένα αστικό περιβάλλον, συνεχίστηκε στα Ανάβρυτα και διαμορφώθηκε καθοριστικά κατά τη διάρκεια της χούντας, με «πολεμοφόδια» τα βιβλία των Μαρξ και Λένιν, έζησε ο Κώστας Τζιαντζής. Αν κάτι ξεχωρίζουμε από την τεράστια συμβολή του είναι η ώθηση που έδωσε στο κομμουνιστικό και εργατικό κίνημα.

 Από το εργοστάσιο του Πύργου στο κομμουνιστικό μέλλον

■   ΤΑΚΗΣ ΚΥΠΡΑΙΟΣ

Γεννήθηκε τον Σεπτέμβρη του 1948 στον Πύργο της Ηλείας και πέθανε στην Αθήνα το Νοέμβρη του 2011. Το μήνα των μεγάλων εξεγέρσεων της ζωής του, της ρωσικής επανάστασης και του Πολυτεχνείου. Οι γονείς του, εύποροι βιομήχανοι κλωστοϋφαντουργίας, φρόντισαν από πολύ νωρίς για την παιδεία του πρωτότοκου γιου τους Έχει δυο ακόμα αδέλφια, τη Νάνσυ και το Θόδωρο. Έμαθε από μικρός Γαλλικά, σχεδόν σαν μητρική γλώσσα. Πολύ αργότερα, έφηβος πια έμαθε Αγγλικά και λόγω των σπουδών του στα Ανάβρυτα. Ήρθε σε πρώτη επαφή με την εργατική τάξη, όταν μικρό παιδί τον έπαιρνε μαζί του στο εργοστάσιο ο πατέρας του «για να μαθαίνει». Πολύ αργότερα, θυμόταν ο ίδιος, ότι αυτές οι συναναστροφές με τους εργάτες αφύπνισαν μέσα του μια παιδική ευαισθησία που τον βοήθησε να χτίσει, μαζί με τη γνώση που αποκτούσε, την αγάπη, τη λατρεία, την εμπιστοσύνη και το θαυμασμό για την εργατική τάξη. Τέλειωσε το δημοτικό σχολείο στον Πύργο και το Γυμνάσιο – Λύκειο στο Εθνικό Εκπαιδευτήριο Αναβρύτων. Εκεί στα Ανάβρυτα παγιώνεται σταδιακά ο κομμουνιστής Κώστας. Ανακαλύπτει αρχικά μέσα απ’ τη λογοτεχνία και ιδιαίτερα την ποίηση, την οποία ιδιαίτερα αγάπησε και υπηρέτησε για μικρό χρονικό διάστημα, μια άλλη ανάγνωση της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Όχι, οι ΕΛΑΣίτες δεν ήταν δολοφόνοι, ήταν λαμπροί αγωνιστές, όπως λαμπροί αγωνιστές ήσαν κι όλοι οι παρακατιανοί του ’21. Ο Πρόδρομος Μιχαηλίδης (που «έφυγε» κι αυτός από την ίδια αίτια, τον Απρίλη που πέρασε) λίγο μεγαλύτερος συμμαθητής, άρχισε να τον προμηθεύει με την Επιθεώρηση Τέχνης. Αποκάλυψη, η στείρα αρχαιολατρία που με τόσο πάθος δίδασκαν οι δάσκαλοί του κατέρρευσε και μια νέα γι’ αυτόν κοσμοθεωρία πλημμύρισε τη σκέψη του. Αποφοίτησε από τα Ανάβρυτα και συνέχισε τις σπουδές του στη Νομική Αθήνας. Η δικτατορία των συνταγματαρχών του 1967 λειτούργησε στον Κώστα ως ολοκληρωτικός καταλύτης. Πέταξε σαν αδειανό πουκάμισο το αστικό του παρελθόν και διάβαζε μανιωδώς πλέον μαρξισμό-λενινισμό, ένα βιβλίο κάθε μέρα. Δεν αρκούσαν αυτά, επέμενε πως χρειάζεται οργάνωση και δράση. Έφτιαξε, λοιπόν, μαζί με κάποιους φίλους του μια παράνομη αντι-δικτατορική ομάδα και έγραφαν συνθήματα στους τοίχους. Τους συνέλαβαν και τους βασάνισαν. Το 1969 εντάχθηκε στην ΚΝΕ που μόλις είχε δημιουργηθεί. Ως γραμματέας της σπουδάζουσας, είχε αποφασιστική συμβολή στη διαμόρφωση της πολιτικής της και κυρίως της δράσης της μέσα στα πανεπιστήμια. Δική του έμπνευση και εκτέλεση ήταν η δημιουργία της Αντι-ΕΦΕΕ, δικής του έμπνευσης ήταν η δημιουργία των τοπικών φοιτητικών συλλόγων, δικής του έμπνευσης ήταν η πολιτική γραμμή για τη

0 Κώστας πιστεύοντας στην ανάγκη του συλλογικού διανοούμενου συνέβαλε ουσιαστικά στη συγγραφή δεκάδων άρθρων και μελετών συντρόφων του

 μεταφορά της δράσης μέσα στα πανεπιστήμια με «νόμιμες» επιτροπές. Μεγάλη ήταν η συμβολή του στις καταλήψεις της Νομικής και την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

 Το Φλεβάρη του ’74 μετά το μεγάλο χτύπημα των οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, η χούντα τον αναζητεί αλλά δεν τον βρίσκει για να τον συλλάβει. Κρύβεται και προσπαθεί να ανασυγκροτήσει απ’ την παρανομία όλο τον τυπογραφικό μηχανισμό, που στο μεταξύ είχε κατασχεθεί απ’ την Ασφάλεια, αποκαθιστά επαφή με τους άλλους συντρόφους που πέρασαν στην παρανομία και συνεχίζει τον αγώνα μέχρι την κατάρρευση της χούντας. Τις ημέρες της κατάρρευσης της χούντας, σε μια προσπάθεια να γίνει η αλλαγή με πρωταγωνιστή το λαό κι όχι το πολιτικό σύστημα, ρίχνει την ιδέα μιας μεγάλης συγκέντρωσης-κατάληψης του Πολυτεχνείου και συγκεντρώσεων εκεί του λαού που θα απαιτεί ουσιαστική πολιτική αλλαγή κι όχι αλλαγή φρουράς του πολιτικού συστήματος. Μεταπολίτευση και δράση μέσα από το γραφείο της ΚΝΕ και το ΚΚΕ, αφού αυτό είναι ο μόνος, την εποχή εκείνη, υπαρκτός πολίτικος δεσμός με το Μεγάλο Οκτώβρη του Ί7. Γίνεται μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 αντιλαμβάνεται πως η ηγεσία του Κόμματος παίρνει στροφή προς λάθος πολιτική, και ιδεολογική κατεύθυνση. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 είναι πλέον «διαφωνών» και το 1989 αποχωρεί από το Κόμμα, μαζί με πολλούς άλλους συντρόφους του και ιδρύουν το ΝΑΡ. Όταν η κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» αποδεικνύει πόσο σαθρό ήταν το οικοδόμημα εκείνο, το ρεύμα της ήττας και της απογοήτευσης κυριαρχεί στην Αριστερά Αλλά ο Κώστας συντετριμμένος κι ο ίδιος, προσπαθεί να ανασυγκροτήσει τη σκέψη την ιστορική αισιοδοξία. Η εργατική τάξη, λέει, η επανάσταση και ο κομμουνισμός δεν είναι υποθέσεις του χθες, αλλά του αύριο. Στο ΝΑΡ παλεύει για την κομμουνιστική ιδέα της εποχής μας. Φυγή προς τα εμπρός.

Αν κλείσουμε τα μάτια και ξεχάσουμε για λίγο τα πάντα για τον Κώστα, ένα πράγμα δεν θα μπορέσουμε να σβήσουμε. Την τεράστια και ανεπανάληπτη συμβολή του στην αποκατάσταση, στην αναγέννηση και την ανάπτυξη που πραγματοποίησε στην κομμουνιστική ιδέα και το εργατικό κίνημα του 21ου αιώνα. Ο Κώστας επεξεργάστηκε τη θέση για τον «ολοκληρωτικό καπιταλισμό» και κατέδειξε σε όλους μας ότι ο κομμουνισμός είναι η αναγκαιότητα του παρόντος. Επεξεργάστηκε και έβαλε τη σφραγίδα του σε δεκάδες συλλογικά κείμενα, πολιτικά και ιδεολογικά, αλλά επίσης συνέβαλε ουσιαστικά ότι συγγραφή δεκάδων άρθρων και μελετών συντρόφων του, καθώς παραμέριζε τις δικές του ιεραρχήσεις προκειμένου να βοηθήσει σε ό,τι του ζητούσε κάθε σύντροφος. Πίστευε μέχρι ακρότητας στην ανάγκη του συλλογικού διανοούμενου, στην ανάγκη να διαμορφωθούν οι άνθρωποι, παραμερίζοντας τη δική του προσωπική συγγραφική συμβολή. Ο Κώστας ήταν ο άνθρωπος ενός κομμουνιστικού μέλλοντος σε μια εποχή καπιταλιστικής μιζέριας. Με όλες τις συνέπειες, οδυνηρές και φωτεινές που αυτό σημαίνει.

Advertisements

About Η Κόκκινη Σημαία

στην υπόθεση του νέου κομμουνιστικού προγράμματος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: