RSS Feed

ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΚΗΣ ΚΟΣΜΟΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ

by Vankas

1/5/2007 , από το http://www.foithtikokinhma.blogspot.com

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί κείμενο καθαρής πολεμικής, και συνεπώς δεν φιλοδοξεί να αναλύσει διεξοδικά όλα τα  θεωρητικά ζητήματα γύρω από το ζήτημα του αναρχικού κοινωνικού ιδεώδους.

 Α) Οι βασικές αντιφάσεις της αναρχικής κοσμοαντίληψης. Η θεωρητική ανεπάρκεια του αναρχισμού.

the gas mask thinker!

Το φάσμα των αναρχικών ιδεών και αντιλήψεων είναι τεράστιο, και σε τέτοιο βαθμό αφηρημένο ώστε πραγματικά είναι αδύνατο να βρει κανείς δύο τουλάχιστον αναρχικούς που να αντιμετωπίζουν ένα ζήτημα, τουλάχιστον στη βάση κοινών αρχών και αντιλήψεων ή τέλος πάντων κοινής μεθόδου. Υπάρχουν ωστόσο τρεις βασικοί πυλώνες φιλοσοφικών – κοινωνικών αντιλήψεων οι οποίοι οριοθετούν ένα γενικότερο πλαίσιο μέσα στο οποίο οι αντιλήψεις του κάθε αναρχικού ή της κάθε επιμέρους ομάδας κινούνται χαοτικά επιλέγοντας κατά το δοκούν τη συρραφή που θα αποτελέσει τη δική τους αντίληψη και ιδεολογία. Έτσι όντως ο καθένας μπορεί να διατείνεται ότι μπορείς να κάνεις κριτική στον επιμέρους αναρχικό αλλά όχι στον αναρχισμό εν γένει.

Πυλώνας Α: Ο υποκειμενικός ιδεαλισμός: Πρόκειται για τη φιλοσοφική αντίληψη που θεωρεί ότι δεν υπάρχει αντικειμενική πραγματικότητα αλλά το σύνολο των παραστάσεων, των ενεργειών των άλλων ανθρώπων, η κοινωνία, η φύση, οι ίδιοι οι άλλοι άνθρωποι δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, αλλά αποτελούν φαντάσματα που γεννά ο δικός μου εγκέφαλος, που τα κινεί σαν μαριονέτες, τα φέρνει όπως αυτός θέλει σε μεταξύ τους σχέσεις, αποτελούν, με μία λέξη, ιδέες. Ο μόνος που υπάρχει είμαι Εγώ, το Άτομο, ο ξεχωριστός Άνθρωπος η επιμέρους Ατομικότητα, η δικιά μου Αυτοσυνείδηση. Αν τώρα κάποια από τις ιδέες αυτές με καταπιέζει δεν είμαι υποχρεωμένος να την ανεχτώ. Μπορώ απλά να την αγνοήσω, να την ξεχάσω, ή αν είναι τόσο δυνατή που να αντιστέκεται στη λήθη μπορώ να συνδυάσω διάφορες ιδέες μου ώστε να την καταστρέψω. Οι ιδέες μου αποτελούν την ιδιοκτησία μου. Έτσι λοιπόν ιδιοκτησία μου αποτελεί όλος ο κόσμος. Ο Μοναδικός (Άνθρωπος) και η Ιδιοκτησία του. Δεν χρειάζεται να σημειώσουμε ότι η συγκεκριμένη θεώρηση αποτελεί μη ορθολογική, μη επιστημονική αντίληψη του κόσμου και της κοινωνίας. Δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη αντικειμενικής πραγματικότητας, καν την ύπαρξη της κοινωνίας, τη δυνατότητα ύπαρξης κοινωνικής συνείδησης, δηλαδή της δυνατότητας των ανθρώπων να γνωρίζουν κάτι από κοινού είτε μέσω των αισθημάτων, των πράξεων, ή των εννοιών. Δεν αναγνωρίζει τη δυνατότητα ύπαρξης της αισθητικής-θρησκείας, της ηθικής-πολιτικής, ούτε της φιλοσοφίας-επιστήμης. Συνεπώς εφόσον δεν αναγνωρίζει ούτε την κοινωνία ούτε την επιστήμη ως κάτι αντικειμενικά υπαρκτό δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ερμηνεύσει επιστημονικά την κοινωνία και τα κοινωνικά φαινόμενα. Μάλιστα η έννοια «συνειδητός» αναρχικός φτάνει εδώ στα όριά της δείχνοντας ότι ο οπαδός αυτής της αντίληψης δεν μπορεί να είναι συνειδητός εφόσον δεν δέχεται την ύπαρξη της συν-είδησης δηλαδή της γνώσης κάτι τινός μαζί και μέσω άλλων ανθρώπων.

Πυλώνας Β: Ο μεταφυσικός-χυδαίος υλισμός: Αποτελεί κεκτημένο της κλασικής αστικής σκέψης και αποτελεί την αναγκαία φιλοσοφική αντίληψη που κυριαρχούσε κατά την περίοδο της επανάστασης των φυσικών επιστημών και ιδιαίτερα της μηχανικής κατά τη βιομηχανική επανάσταση. Από τη σκοπιά των πιο ανεπτυγμένων για την εποχή επιστημών γίνονταν προσπάθεια ερμηνείας των λιγότερο ανεπτυγμένων. Εγγενές χαρακτηριστικό του είναι η αυτούσια μεταφορά νόμων κατώτερων βαθμίδων κίνησης, όπως της μηχανικής σε ανώτερες όπως η βιολογία και η κοινωνική θεωρία, από όπου πηγάζουν και οι περιορισμοί του. Ο αναρχισμός το ενσωματώνει πάραυτα. Δεν θα αναλύσουμε εδώ τις επιπτώσεις αυτής της αντίληψης στις άλλες επιστήμες αλλά θα περιοριστούμε στο πεδίο της κοινωνικής επιστημονικής θεωρίας. Η αντίληψη αυτή δέχεται την αντικειμενική ύπαρξη του κόσμου έξω από τη συνείδηση. Δέχεται μάλιστα ότι η ύλη είναι το πρωτεύον σε σχέση με τη συνείδηση, δηλαδή δέχεται το ότι η συνείδηση αντανακλά ουσιαστικά με διάφορες μορφές την αντικειμενική πραγματικότητα. Ωστόσο προσπαθεί με νόμους της μηχανικής να εξηγήσει τα κοινωνικά φαινόμενα. Έτσι αναγκαστικά σκοντάφτει πάνω στο ζήτημα της φύσης του ανθρώπου. Και εδώ αρχίζει ένα απίστευτο παιχνίδι συνδυασμών. Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ½ καλός και ½ κακός ή 1/3 αντιδραστικός και 2/3 επαναστάτης, ή 1/5 φοβισμένος και 4/5 συνεχώς έτοιμος για εξέγερση. Το ίδιο και το σύνολο της κοινωνίας. Η φύση της κοινωνίας είναι τέτοια που μια σπίθα χρειάζεται για να ανάψει τα πάθη και την εξέγερση. Από την άλλη η μηχανική της περιόδου εκείνης μελετούσε συστήματα αμετάβλητα για αιώνες όπως η κίνηση των πλανητών. Έτσι θεωρήθηκε και ότι η κοινωνία είναι ένα αιώνια αμετάβλητο σύστημα που δεν διέρχεται βαθμίδες ανάπτυξης και εξέλιξης αλλά αναπαράγεται συνεχώς στατικά μην επιτρέποντας στον άνθρωπο κανένα τρόπο επενέργειας πάνω της, ή διεύθυνσης της ανάπτυξής της. Έτσι η κοινωνία είναι συνεχώς η ίδια πάντα περιμένει μια σπίθα, πάντα είναι έτοιμη να εκραγεί και πάντα θα οδεύσει αν πάρει φωτιά προς το αναρχικό ιδεώδες. Ακόμα και πριν τη διατύπωση των αναρχικών ιδεών η κοινωνία με κάθε εξέγερση τραβούσε ασυζητητί προς το αναρχικό ιδεώδες, αυτό το άνευ προϋποθέσεων αναρχικό ιδεώδες. Η κοινωνία παραμένει στατική και το υποκείμενο που τη μελετά δεν έχει κανένα μέσο επενέργειας πάνω της. Στην καλύτερη περίπτωση τη μελετά κάνοντας αφαίρεση από τη δραστηριότητα των ανθρώπων θεωρώντας την υποκειμενική και μη ουσιώδη ή ως μονότονα επαναλαμβανόμενη. Όμως ακριβώς η ίδια αυτή η δραστηριότητα των ανθρώπων είναι αυτή που συντηρεί, χτίζει καταστρέφει, εξελίσσει την κοινωνία. Κάνοντας αφαίρεση από αυτή τη δραστηριότητα μένεις απλά ένας εξωτερικός παρατηρητής χωρίς να μπορείς να κατανοήσεις τις ουσιώδεις πτυχές της. Δεν μπορείς από αυτή την οπτική να καταλήξεις σε μια επιστημονική αντίληψη της κοινωνίας και αρνείσαι συστηματικά την επαναστατική πρακτική ως ιδιότυπο τρόπο επενέργειας.

Πυλώνας Γ: Ο μαρξισμός η επιστημονική κοινωνική θεωρία ως ανοικτό και αναπτυσσόμενο σύστημα: Πραγματικά είναι ζήτημα το τι θα ήταν ο αναρχισμός χωρίς την ύπαρξη της επιστημονικής κοινωνικής θεωρίας του μαρξισμού. Ο αναρχισμός δεν είναι μαρξισμός αλλά φροντίζει να ενσωματώνει κατά το δοκούν πτυχές της επιστημονικής κοινωνικής θεωρίας απορρίπτοντας όποιες δεν του αρέσουν. Δυστυχώς για τους αναρχικούς η επιστήμη χρησιμοποιεί ως εργαλεία τις έννοιες και εφόσον τις χρησιμοποιεί συστηματικά ως εργαλεία, με βάση τα ιδιαίτερά τους χαρακτηριστικά, το αποτέλεσμά της δεν μπορεί να είναι παρά ένα σύστημα εννοιών, έξω από το οποίο κάθε έννοια χάνει το νόημά της. Δυστυχώς στο στόμα των αναρχικών οι έννοιες «αστική τάξη», «προλεταριάτο», «μικροαστός», «λούμπεν-προλεταριάτο», «οργάνωση», «υπεραξία», «εκμετάλλευση», «χειραφέτηση», «αλλοτρίωση», «κράτος», «γραφειοκρατία», «εξουσία» οφείλουν πρώτα να οριστούν και μετά να χρησιμοποιηθούν. Γιατί είναι πραγματικά πολύ χυδαίο να χρησιμοποιείς τις έννοιες με τη σημασία που έχουν σε ένα ολοκληρωμένο επιστημονικό σύστημα, ή τέλος πάντων στην πορεία της εξέλιξης της σκέψης ενός επιστήμονα αλλά να απορρίπτεις συλλήβδην το σύστημα και την εξέλιξη της σκέψης συνολικά όπως και τα συμπεράσματά της.

Ας δοκιμάσουν οι αναρχικοί αλλά και πολλοί άλλοι να αναμετρηθούν με τη σκέψη, τα κεκτημένα, τη μεγαλοφυΐα, τα επιτεύγματα αλλά και τις αντιφάσεις και τους περιορισμούς της σκέψης του Μαρξ.

Ας δοκιμάσουν να τον ξεπεράσουν στο πεδίο της επιστημονικής κοινωνικής θεωρίας, ας δοκιμάσουν να τον άρουν διαλεκτικά υπό το πρίσμα της εμπειρίας του 20ου αιώνα. Ας σταματήσουν την ακατάσχετη φλυαρία περί χρεοκοπίας του μαρξισμού και ας μας δείξουν ένα επιστημονικό σύστημα του αναρχικού κοινωνικού ιδεώδους. Είναι πραγματικά απορίας άξιο πως οι αναρχικοί καταφέρνουν να συνδυάζουν τόσο ετερόκλητες και αντιφατικές μεταξύ τους φιλοσοφικές και κοινωνικές αντιλήψεις. Στο βαθμό που οι αναρχικοί δέχονται τη δυνατότητα της επιστημονικής μελέτης της κοινωνίας και διάγνωσης των νομοτελειών και των τάσεων εξέλιξής της χρησιμοποιούν κεκτημένα της επιστημονικής κοινωνικής θεωρίας του μαρξισμού, και δεν είναι αναρχικοί. Στο βαθμό που δεν δέχονται αυτή τη δυνατότητα για οποιοδήποτε λόγο, είναι ανίκανοι να μιλήσουν επιστημονικά για την κοινωνία και τότε αν δεν σιωπούν, είναι επικίνδυνοι. Ιδιαίτερα στα πλαίσια του φοιτητικού κινήματος, του κινήματος των μελλοντικών επιστημόνων- εργαζομένων οι αντιλήψεις του αναρχικού ιδεώδους αποτελούν καταστροφική αντίφαση του κινήματος με τον εαυτό του.

Το αναρχικό ιδεώδες αδυνατεί να φωτίσει το δρόμο, να αποκαλύψει λανθάνουσες προοπτικές, να αποκαλύψει τις ανεπάρκειες του φοιτητικού κινήματος, να το εμπνεύσει να του δώσει στόχο και προοπτική.

Β) Οι καταστρεπτικές επιδράσεις των αναρχικών αντιλήψεων στο σύγχρονο φοιτητικό κίνημα

Αρχικά θα εξετάσουμε τις προϋποθέσεις ύπαρξης και διάδοσης του αναρχικού ιδεώδους στους κόλπους των φοιτητών. Είναι γνωστή η μαρξιστική θέση ότι ο αναρχισμός ιδιαίτερα με τη μορφή του υποκειμενικού ιδεαλισμού αποτελεί τη συνείδηση του επιμέρους μικρού κατόχου εμπορευμάτων που βρίσκεται σε συνεχή ανταγωνισμό με τους ομοίους του, υπό τη συνεχή πίεση του μεγάλου κεφαλαίου και παράλληλα εκμεταλλεύεται την εργατική δύναμη των λίγων εργαζομένων του. Περιστοιχίζεται παντού από «ιδέες» που τον καταπιέζουν και ονειρεύεται απλά μια κοινωνία χωρίς τους συγκεκριμένους βραχνάδες αλλά με την ύπαρξη του ανταγωνισμού την κοινωνία των «λελογισμένων εγωιστών», την κοινωνία του «πολέμου όλων εναντίων όλων». Πρόκειται για τη μικροαστική τάξη. Η πλειοψηφία των φοιτητών ιδιαίτερα στα ΑΕΙ της χώρας και ιδιαίτερα στις σχολές με ταξική σύνθεση και μορφωτικό κεφάλαιο που επιτρέπει παρατεταμένη δυνατότητα αντοχών κατά τη διάρκεια της πάλης του φοιτητικού κινήματος προέρχεται από την τάξη αυτή. Η «αγωνιστική» ιδεολογία της τάξης αυτής είναι η αναρχική ιδεολογία. Το συγκεκριμένο ουτοπικό κοινωνικό ιδεώδες κερδίζει έδαφος ιδιαίτερα κατά την υποχώρηση του κινήματος. Αυτό είναι νομοτελές καθώς οι σχολές με περισσότερο προλεταριακή ταξική σύνθεση από την πλευρά της καταγωγής εξαντλούν τις αντοχές τους γρηγορότερα λόγω βιοποριστικών λόγων.

Από την άλλη, το ξέσπασμα του αυθόρμητου κινήματος δεν είναι δυνατόν χωρίς ένα σαφές πρόταγμα που να επιτυγχάνει μια λίγο πολύ ευρεία συμμαχία ή τουλάχιστον ουδετερότητα. Το αναρχικό ιδεώδες δεν είναι ικανό να προσφέρει ένα τέτοιο πρόταγμα από μόνο του. Έτσι ουσιαστικά προς το τέλος, προς την πιο κρίσιμη στιγμή, τη στιγμή του ζητήματος της τακτικής υποχώρησης του κινήματος, οι δυνάμεις αυτές φτάνουν στο απόγειο της σχετικής τους δύναμης. Με δεδομένη και την κούραση των δυνάμεων προλεταριακής καταγωγής που μένουν στον αγώνα, την κρισιμότητα της κατάστασης (καταστολή, επιμέρους ήττες κτλ), το ορατό πλέον ενδεχόμενο τακτικής ήττας, αρχίζουν να αμφισβητούνται χαοτικά τα πολιτικά χαρακτηριστικά του κινήματος και οι στόχοι του, αμφισβητείται η ανάγκη μαζικότητάς του, διαλύονται τα συντονιστικά του όργανα, και αντί για οργανωμένη και τακτική υποχώρηση έχουμε τυφλές εφορμήσεις προς την καταστροφή, που συμπαρασύρουν και εκλεκτές προλεταριακές δυνάμεις.

Ιδιαίτερα ευνοϊκό όρο, αν όχι προϋπόθεση για τη συγκεκριμένη αχαλίνωτη και καταστροφική δράση των αναρχικών στα συντονιστικά όργανα αποτελεί το φαινόμενο της αμεσοδημοκρατίας στα συντονιστικά του φοιτητικού κινήματος. Αποτελεί αστική αυταπάτη, η αντίληψη ότι μια ομάδα ανθρώπων εκλέγει τους αντιπροσώπους της μόνο εφόσον συγκροτηθεί σαν ομάδα ανθρώπων και διαπιστώσει ότι αυτή λειτουργικά δεν μπορεί να αποφασίζει για τα πάντα. Η συγκεκριμένη αντίληψη μεταθέτει στο διηνεκές το ζήτημα εκλογής αντιπροσώπων καθώς κανείς δεν έχει καθορίσει το ποσοτικό όριο του πλήθους αλλά και το ποιοτικό όριο της λειτουργικότητας. Η ίδια η συγκέντρωση των ανθρώπων για συγκεκριμένο σκοπό επιτυγχάνεται μέσα από την ήδη υπαρκτή διαφοροποίησή τους λόγω των κοινωνικών σχέσεων αλλά και της προσωπικότητάς τους. Ήδη η συγκέντρωση προς συγκεκριμένο σκοπό χρειάζεται τους αρχηγούς της οι οποίοι αντικειμενικά είναι συγκεκριμένα άτομα που έπαιξαν πρωτοπόρο ρόλο για τη συγκρότηση σε σώμα. Η μη εκλογή αντιπροσώπων δεν τους εμποδίζει καθόλου να δράσουν. Δρουν σαν να ήταν εκλεγμένοι και επιβάλλουν μέσα από τις κοινωνικές τους σχέσεις τις απόψεις τους. Αλλά αντί να αναλαμβάνουν όλη την ευθύνη των πράξεών τους προσωπικά τη μεταθέτουν στο σύνολο του σώματος και το σώμα δεν μπορεί να διδαχθεί από τα λάθη των ηγετών του. Δεν μπορεί να τους ξεπεράσει, να τους απομονώσει, να αναδείξει τους συνεπείς και νικηφόρους ηγέτες του, να αναγνωρίσει και να αναδείξει τους αρχηγούς του. Δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την αντιπροσώπευση ως μέσο διδασκαλίας για το ίδιο, αλλά και ως μέσο διαπαιδαγώγησης για κάθε φιλόδοξο αρχηγό. Δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την αντιπροσώπευση για να απομονώσει τα επικίνδυνα αλλά ισχυρά άτομα εντός του. Δεν μπορεί να στείλει στο διάολο τους επικίνδυνους και αφηρημένους φαφλατάδες που το καθοδηγούν ή τους αρχηγούς που έχουν χρεοκοπήσει. Αυτό το πεδίο της ανευθυνότητας είναι η αμεσοδημοκρατία στα συντονιστικά. Η αμεσοδημοκρατία είναι η κουκούλα μέσα στα συντονιστικά. Ακόμα και οι αρνητικοί πιθανώς σημερινοί συσχετισμοί δεν πρέπει να αποτρέπουν τα συντονιστικά από ένα τέτοιο βήμα. Αν κάποιος έχει ορθή επιστημονικά πολιτική άποψη αργά ή γρήγορα θα επικρατήσει σε ένα συντονιστικό αιρετών και ανακλητών αντιπροσώπων. Μόνο οι χρεοκοπημένοι μικροαστοί οι άθλιοι φαφλατάδες αναρχικοί θα είχαν να φοβηθούν από ένα τέτοιο μέτρο μαζί με αυτούς που δεν είναι σίγουροι για την πολιτική ορθότητα των θέσεών τους. Τα συντονιστικά πρέπει να γίνουν εργαζόμενο σώμα και να μην παραμείνουν χώρος άθλιας μικροαστικής αφηρημένης φλυαρίας. Τώρα περισσότερο από ποτέ μπροστά στο ενδεχόμενο της υποχώρησης όλες οι οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις που θέλουν να λένε ότι στηρίζουν το πρόγραμμά τους πάνω σε επιστημονικές αρχές για την κοινωνία πρέπει να στραφούν στην θεωρητική και πολιτική πάλη εναντίον του καταστροφικού ανορθολογισμού του αναρχικού ιδεώδους. Μοναδική απάντηση στον ανορθολογισμό αποτελεί η μελέτη και παραπέρα προώθηση και ανάπτυξη της επιστημονικής κοινωνικής επαναστατικής θεωρίας από τους ίδιους τους φοιτητές.

1/5/2007 Vankas

Advertisements

About Η Κόκκινη Σημαία

στην υπόθεση του νέου κομμουνιστικού προγράμματος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: