ΠΑΡ΄ΟΛΑ ΟΣΑ: ΨΗΦΟ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

του ΕΥΤΥΧΗ ΜΠΙΤΣΑΚΗ*

Η ελπίδα για έξοδο από την κρίση, το πρόγραμμα και η διαλεκτική στρατηγικής και τακτικής

Το «αόρατο χέρι της Αγοράς», οδηγημένο από τα δόγματα του «νεοφιλελευθερισμού», προκάλεσε τη σημερινή παγκόσμια κρίση. Η Ελλάδα ήταν ένας από τους «αδύναμους κρίκους». Εντούτοις, η κρίση ήταν δυνατόν να αντιμετωπιστεί με αξιοποίηση εγχώριων πηγών. (Βλ. σχετικό άρθρο μου, Ουτοπία, τ. 95, 2011). Αλλά ο Παπανδρέου, οι συν αυτώ και οι μετά απ’ αυτόν, δεν θέλησαν: παρέδωσαν αμαχητί τη χώρα στα όρνεα του ΔΝΤ. Αναίσθητοι, θρασείς και ανήθικοι, τολμούν τώρα να ισχυρίζονται ότι θα σώσουν την Ελλάδα! Απειλούν και υβρίζουν. Την ίδια στιγμή επιχειρούν να ανασυγκροτήσουν το αστικό μπλοκ εξουσίας: την υποτελειακή Δεξιά! Μιλάν για τέλος της «μεταπολίτευσης».

Άλλη διαστροφή εννοιών: Κανένα τέλος και καμιά μεταπολίτευση. Πρόκειται για τη χρεοκοπία της χώρας, και την αντίστοιχη χρεοκοπία των αστικών κομμάτων: Οικονομική κρίση, κρίση εξουσίας, άνοδος της Αριστεράς.

ΜΙΑ (ΑΡΓΟΠΟΡΗΜΕΝΗ) ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ ΤΗΣ 6ης ΜΑΙΟΥ 2012

του Σταύρου Μαυρουδέα

12/05/2012

Για το αποτέλεσμα των εκλογών της 6^ης Μαϊου 2012

 1. Οι εκλογές αυτές αποτέλεσαν μία από τις πιο κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις της μεταπολεμικής περιόδου. Σηματοδοτούν το τέλος της μεταπολίτευσης έτσι όπως αυτή άλλαξε το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό σκηνικό της χώρας μετά την πτώση της χούντας (πρώτα εκτονώνοντας τον λαϊκό ριζοσπαστισμό, στη συνέχεια ενσωματώνοντας τον στο δικομματικό σύστημα και τέλος εγκαινιάζοντας μία περίοδο αντιδραστικών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων). Οι εκλογές αυτές σηματοδοτούν το τέλος της μεταπολιτευτικής περιόδου ακριβώς γιατί η σημερινή δομική καπιταλιστική κρίση (που ξέσπασε το 2007-8) ξεθεμελιώνει όλη την προηγούμενη οικονομική, κοινωνική και πολιτική αρχιτεκτονική του συστήματος.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

του Γιώργου Κακαρίνου

11/05/2012

Σκέψεις για το εκλογικό αποτέλεσμα: Από την οικονομική στην πολιτική κρίση

Ένα νέο πολιτικό σκηνικό

Με τις πρόσφατες εκλογές φτάσαμε στο πολιτικό όριο της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής. Η μέχρι τώρα οικονομική κρίση μετατράπηκε και σε πολιτική κρίση (με την έννοια της αδυναμίας αναπαραγωγής ενός δεδομένου πολιτικού συστήματος) με τη μετάβαση του πολιτικού συστήματος σε κατάσταση αστάθειας. Η εκλογική αυτή αναμέτρηση σηματοδοτεί το πέρασμα σε μια νέα περίοδο πολιτικής αποσταθεροποίησης άγνωστης διάρκειας, αλλά και έκβασης. Τόσο η διάρκεια όσο και η έκβαση θα εξαρτηθούν από πολλούς παράγοντες, οι κυριότεροι από τους οποίους είναι:

1) από τη μία το αντικειμενικό περιβάλλον της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης (όπως εκφράζεται σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο) που θέτει συγκεκριμένα όρια τακτικών, διαχειριστικών ελιγμών για τις διάφορες πολιτικές δυνάμεις, με βάση τα συμφέροντα των οικονομικών και κοινωνικών ομάδων που επιλέγουν να εξυπηρετήσουν,

2) από την άλλη το «υποκειμενικό περιβάλλον» που συγκροτείται στη βάση των ίδιων των επιλογών που θα ακολουθήσουν οι διάφοροι πολιτικοί σχηματισμοί, με βάση και το συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ τους, αλλά και μεταξύ των διαφόρων τάσεων στο εσωτερικό του καθενός.

Η ΒΟΗΘΟΥΜΕΝΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ

του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

06/05/2012, εφημερίδα ΠΡΙΝ

Η ΒΟΗΘΟΥΜΕΝΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ

 «Δημοκρατία της Βαϊμάρης»

 Η αστική τάξη και το κράτος παρότι εμφανίζονται ως πολέμιοι της άκρας Δεξιάς τη στηρίζουν με πολλούς τρόπους: Μέσα από τα δίκτυα ενημέρωσης, μέσα από τους ιδεολογικούς μηχανισμούς αναπαράγοντας το ρατσισμό και επίσης επιδεικνύοντας ανοχή στη δράση θυλάκων της άκρας Δεξιάς στους μηχανισμούς καταστολής.

«Τ’ αρχινισμένο σύνθημα πάντα μου μένει όταν ακούω από τότε ακορντεόν / κι έχει σαν στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει δεν / θα περάσει ο φασισμός» (Π. Νεγρεπόντης, Μ. Λοΐζος). 

HIGH TECH ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΣ Ή ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ;

του Κώστα Μπατή

 02/05/2012, 

High Tech γραφειοκράτες ή δημόσιοι διανοούμενοι;

 Εισαγωγή

 “- Πού είναι οι διανοούμενοι;” αναρωτιούνταν αρκετοί από την αρχή της κρίσης. Για κάποιους το ερώτημα αφορούσε τους αριστερούς καλλιτέχνες με δημόσιο λόγο και τις δυνατότητες μαζικής απευθύνσης στον κόσμο, για αγώνα ενάντια στο ΔΝΤ και το κεφάλαιο. Οι πιο υποψιασμένοι όμως, έθεσαν το ίδιο ερώτημα όσον αφορά τους διανοούμενους – επιστήμονες και φιλοσόφους. 

  Είναι πράγματι εντυπωσιακή η απουσία του λόγου της διανόησης, τη στιγμή που πλήθος πανεπιστημιακών σχολών έχουν τουλάχιστον έναν (με την ευρεία έννοια) αριστερό καθηγητή. Θα περίμενε κανείς, σε συνθήκες έντονων κοινωνικών προβλημάτων, να ανοίξει ο διάλογος για σχεδόν όλα τα ζητήματα που μας απασχολούν. Τι έχει συμβεί;

  Στο παρόν άρθρο, θα προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε κάποιες σημαντικές αλλαγές που έχουν συμβεί στον ρόλο της διανόησης τα τελευταία χρόνια και θα ακολουθήσει μια προσπάθεια εύρεσης απαντήσεων στα νέα αδιέξοδα.

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 6ης ΜΑΙΟΥ

του Σταύρου Μαυρουδέα

29 Απριλίου 2012

Μπροστά στις εκλογές της 6^ης Μαϊου

 1. Οι εκλογές της 6^ης Μαϊου 2012 είναι μία από τις πιο κρίσιμες μεταπολιτευτικές (πιθανά και μεταπολεμικές) εκλογικές αναμετρήσεις και ο λαϊκός παράγοντας πρέπει να παρέμβει καθοριστικά σ’ αυτές και να σημαδέψει τις μετέπειτα εξελίξεις. Μέσα στην πιο βαθειά ίσως μεταπολεμική καπιταλιστική οικονομική κρίση (που έχει ήδη μετατραπεί σε κοινωνική και πολιτική κρίση) το σύστημα επιδιώκει, με νύχια και με δόντια, να ελέγξει την κατεύθυνση της ελληνικής κοινωνίας. Δεσμευμένο στα πλαίσια της ευρωπαϊκής ιμπεριαλιστικής ενοποίησης (και από επιλογή αλλά και από αδυναμία) υλοποιεί την στρατηγική καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης των Μνημονίων, παρά τα σημαντικά κόστη που επιφορτίζεται και αυτό και φυσικά επιδιώκοντας να φορτώσει το σύνολο των βαρών στον κόσμο της εργασίας. Ιδιαίτερα στις εκλογές αυτές, παρά την δραματική εξασθένιση του, επιδιώκει να στηρίξει ένα «μεταλλαγμένο δικομματισμό»: τα δύο βασικά καθεστωτικά κόμματα (η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ) μαζί με τα άμεσα διαθέσιμα δεκανίκια τους (ιδιαίτερα το ΛΑΟΣ και η ΔΗΜΑΡ) να αθροίσουν όσο το δυνατόν περισσότερες ψήφους. Στην επιλογή αυτή συμπλέουν και τα περισσότερα ηγεμονικά ιμπεριαλιστικά κέντρα και ιδιαίτερα οι ΗΠΑ και οι ηγεμονικές ευρωπαϊκές δυνάμεις. Ταυτόχρονα προσπαθούν να στηρίξουν και διάφορα κυριολεκτικά «ρετάλια» (π.χ. ΔΗΣΥ) αλλά και διάφορους ουρανοκατέβατους τυχοδιώκτες (μερικές φορές ακόμη και με αριστερό προσωπείο) που μπορεί να φανούν χρήσιμοι στο μέλλον.

ΤΟ ΕΥΡΩ ΩΣ ΓΡΑΜΜΗ ΜΑΖΙΝΟ ΤΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

εφημερίδα ΠΡΙΝ, 15/04/2012

«Η έξοδος από την ευρωζώνη (μαζί με τη στάση πληρωμών, την εθνικοποίηση των τραπεζών και την αναδιανομή του πλούτου) αποτελεί κόκκινη γραμμή για μια μαχόμενη αριστερή απάντηση στην κρίση όχι γιατί μας παρασύρουν ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και τα αστικά συγκροτήματα, αλλά γιατί μας επιβάλλεται από την ίδια την πραγματικότητα»

Το ευρώ ως γραμμή Μαζινό της ολιγαρχίας

 Oι κυρίαρχες δυνάμεις του δικομματισμού και οι τροϊκανοί επικυρίαρχοι σύρθηκαν σε εκλογές με το φόβο του τερματοφύλακα πριν από τα πέναλτι. Αντιλαμβάνονται ότι η προσωρινή άπνοια του λαϊκού κινήματος είναι μόνο η σιωπή πριν από την επόμενη θύελλα. Τα λαϊκά στρώματα υπολογίζουν, όχι αβάσιμα, ότι σ’ αυτές τις εκλογές η ψήφος μπορεί να γίνει φονική σαν σφαίρα, κάτι που συμβαίνει μια φορά στα πενήντα χρόνια σε συνθήκες κοινοβουλευτισμού. Μια σιωπηλή εξέγερση της κάλπης, που θα οδηγήσει σε πολιτικό λιντσάρισμα του μνημονιακού πολιτικού κόσμου, δεν μπορεί βέβαια, σ’ αυτή τη φάση, να λύσει το θέμα της διακυβέρνησης προς όφελος του λαού. Μπορεί όμως να αποδιοργανώσει το αστικό πολιτικό σύστημα, να προκαλέσει παραλυτική όξυνση των αντιθέσεων στο εσωτερικό των ελληνικών και ευρωπαϊκών κέντρων, να ισχυροποιήσει σοβαρά τον λαϊκό παράγοντα και την Αριστερά. Μια τέτοια εξέλιξη θα ενισχύσει την πιθανότητα πραγματικών, και όχι κάλπικων, εξεγέρσεων από τον Ιούνιο και μετά, όταν αρχίσει ο καταιγιστικός βομβαρδισμός της Εφορίας και των νέων, βάρβαρων μέτρων που έχουν ήδη προαναγγελθεί.

“ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΠΛΑΝΙΕΤΑΙ” – ΕΚΔ. ΚΨΜ – ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ

του Γιώργου Λαουτάρη

08/04/2012, εφημερίδα ΠΡΙΝ

“ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΠΛΑΝΙΕΤΑΙ”

Επανέκδοση 20 χρόνια μετά

Ένα βιβλίο σταθμός για την αριστερή σκέψη, που πρωτοκυκλοφόρησε μέσα στη φωτιά των γεγονότων της κατάρρευσης του 1989-91, το ” Ένα φάντασμα πλανιέται” του Ευτύχη Μπιτσάκη επανακυκλοφορεί απο τις εκδόσεις ΚΨΜ. Η κλασική αυτή έκδοση που για χρόνια έλειπε από τις προθήκες, δυστυχώς είναι ακόμη επίκαιρη, από την άποψη ότι τα ζητηματα κριτικής και αυτοκριτικής που έθεσε τότε ο συγγραφέας, ακόμη δεν διερευνήθηκαν σε βαθμό που να καταστησουν αυτή τη μελέτη ξεπερασμένη, μολονότι πέρασαν δύο δεκαετίες. Τα «καύσιμα» του βιβλίου που επαρκούν ακόμη για μια περιήγηση στην ιστορία του σοσιαλισμού και τις προοπτικές του σήμερα, είναι η εικονοκλαστική ματιά απέναντι στο δέος που προκαλούσε στους αριστερούς και τους κομμουνιστές η Σοβιετική Ένωση και όλο το ανατολικό μπλοκ και η αναλυτική μέθοδος εξέτασης των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών που σφράγισαν τις κοινωνίες αυτές.

Η ΣΚΟΥΡΙΑ

του Θανάση Σκαμνάκη

1/04/2012, εφημερίδα ΠΡΙΝ

Η σκουριά

Θ. Σκαμνάκης

Έχει μαζευτεί πολύ σκουριά. Παλιά στα πλοία δουλεύανε ματσακόνι, αργότερα η τότε νέα τεχνολογία έφερε την αμμοβολή. Έμειναν άνεργοι κάποιοι εργάτες του μετάλλου, που αντικατασταθήκανε από μηχανήματα τα οποία έκαναν τη δουλειά πιο γρήγορα και πιο αποδοτικά. Τώρα, λένε οι γνωρίζοντες, η βιοτεχνολογία μπορεί με τη χρήση ενός βακτηρίου να εξαφανίζει τη σκουριά από ένα ολόκληρο πλοίο, σε σύντομο χρόνο και χωρίς άλλη ανθρώπινη προσπάθεια. Θα βγουν κι άλλοι στην ανεργία. Θα χαθούν κι άλλοι από τις ναυπηγοεπισκευαστικές ζώνες κι από τις γειτονιές τους. (Εν τω μεταξύ, ενέσκηψε η κρίση και εδώ σ’ εμάς μετέτρεψε το τοπίο σχεδόν σε σεληνιακό). Καινούργιες δουλειές θα εμφανιστούν και καινούργιες συνήθειες, πρότυπα ζωής, επικοινωνίας, κοινωνικές συμπεριφορές. Καθότι η δουλειά, είναι που ορίζει.

Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, η σκουριά, δεν είναι στα πλοία μόνον.

ΚΟΜΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ Ή “ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΑ”;

του Αλέκου Αναγνωστάκη

04/03/2012, εφημερίδα ΠΡΙΝ

Κόμμα για την εργατική τάξη ή «όλα για το Κόμμα»;

Α Αναγνωστάκης

Στις 29 Φεβρουαρίου 2012 το μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ Δ. Γόντικας, δημοσίευσε ένα μακροσκελές άρθρο για το κόμμα με τίτλο «Το ηθικό κύρος των κομμουνιστών». Ο ρίζες της πολιτικής του αρθρογράφου για το κόμμα, βρίσκονται στις ιστορικά αδιέξοδες, επιζήμιες και επικίνδυνες αντιλήψεις Μπορντίγκα. Το άρθρο περιρρέεται από την επαναλαμβανόμενη αντίληψη ενός πάνσοφου κόμματος (δηλαδή μιας σοφής καθοδήγησης) στο οποίο «όλες οι θέσεις και προβλέψεις και σε θεωρητικό και πολιτικό – πρακτικό επίπεδο στα πιο φλέγοντα προβλήματα της εποχής μας δικαιώνονται από τις εξελίξεις» (Pιζοσπάστης 29/12/10).